Sinds enige jaren heeft iedere tafeltennisser een rating. Op zich een goed middel voor ranglijsten en plaatsingen van toernooien. Die rating heeft echter ook bijwerkingen en die bijwerkingen worden niet helemaal eerlijk in de bijsluiter genoemd.
In de regio West van de Nederlandse tafeltennisbond zijn de afgelopen competitie promoties en degradaties niet bepaald op basis van de behaalde punten in de competitie, maar op basis van de gemiddelde teamrating. Toen ik dat las dacht ik eerst dat het een slechte grap was, maar het was echt waar. En de mensen die het bedacht hebben, vinden het nog steeds zo’n goed idee dat ze dit periodiek willen herhalen. Het kan gebeuren dat de nummer 2 in de competitie wel promoveert en de kampioen niet. Stel je voelt je op een avond niet zo goed en je moet tegen een tegenstander die je niet zo goed ligt. Je kunt maar beter een invaller laten spelen, zodat je rating op peil blijft en je op die manier een grotere kans maakt op promotie of handhaving.
Een ander voorbeeld van een ongewenste bijwerking. Bij de vorige ronde van de Nationale Jeugdmeerkampen moest de speler die ik begeleidde tegen een speler met een duidelijk lagere rating. Zijn tegenstander speelde heel goed en mijn speler een stuk minder. Hij kwam 1-0 in games achter en ook in de tweede game werd het spannend. Hij wist het nog net om te draaien en won uiteindelijk met 3-1. Hij vertelde me later dat hij toch nog een paar keer badend in het zweet wakker was geworden, terwijl hij die wedstrijd herbeleefde. Hij wist me namelijk te vertellen dat hij bij verlies van die wedstrijd geen C-licentie bij de senioren had gekregen en dan niet mee zou mogen doen aan de Nederlandse kampioenschappen voor C-licenties in Panningen.
Toch is dat niet de ergste bijwerking van het ratingsysteem. Als je begint met tafeltennis krijg je een rating van 0. Zolang je nog geen wedstrijdjes hebt gewonnen blijft je rating 0. Wie verzint het dat een kind dat net ‘op tafeltennis zit’ aan zijn vriendjes op school moet antwoorden hoe goed hij is in zijn sport: “nou, eigenlijk nog niet zo, ik ben nog steeds een nul met tafeltennis”?
